Pangarap kong maging selfess

Ngayong bakasyon,

Natutunan kong kalimutan ang lahat ng mga sakit ng nakaraan at balewalain ang sakit ng hinaharap at magkunyaring okey lang ang lahat. (the best to, pramis)

“We’re fine people.”

- Grey’s anatomy

Natutunan kong huwag makialam sa mga bagay na ikasasama ko lang ng loob kasi yun yung turo niya sakin.

Natutunan ko na hindi naaayon sabihin na hindi sila ang may pinakamatinding problema sa buong mundo, at normal lang ang nangyayari sa kanila tuwing nakararanas sila ng matinding pighati dahil hindi yun ang kailangan nilang marinig, at dahil simpatya ang kailangan nilang maramdaman.

Natutunan ko na maling tumaya sa lotto pag may natanggap sa spam folder na anim na numero at sinasabing ito ang lucky number ko. Nasayang lang ang sampung piso ko.

Natutunan ko na huwag ng problemahin ang mga problema ko, maliban na lang kung terminal cancer na ito. Sayang ang miles.

Natutunan kong hindi humiga sa kama hanggat walang matinding antok, dahil baka umiyak lang ako.

Natutunan ko na hindi ko kayang magbigay ng kasiyahan sa mga taong mahal ko

Natutunan kong huminga ng malalim para mapigil ang luha. Words of wisdom galing sa kapatid ko. (This is cool)

Natutunan kong maging matigas, kasi kung hindi baka naging multiple personality na ko.

Natutunan ko na masaya palang may inaabangang teleserye sa t.v., kasi may isang bagay na inaabangan ko. ( ang gulo neto.)

Natutunan kong sumuko.

Natutunan kong mangulila.

Natutunan kong magpatawad araw araw kasi mahal ko sila.